اذان مغرب است…
و این کیسه‌ی کوچک، بی‌آنکه چیزی بگوید، بوی حرم می‌دهد.
بوی صحن آزادی، بوی رواق‌های پر رفت و آمدت، بوی چای تازه‌جوشیده‌ای که خادمی با حوصله میان دست‌های زائران می‌گذارد…
بوی دل‌هایی که تازه آرام گرفته‌اند، مثل دلِ من، همین حالا، در همین خانه‌ی دور از مشهد.
نبات را که نگاه می‌کنم،
انگار شیشه‌های پنجره فولاد را می‌بینم زیر نور خورشید.
زیارت‌نامه را که باز می‌کنم،
لب‌هایم بی‌اختیار می‌لرزند: السلام علیک یا علی بن موسی الرضا…
چشم‌هایم بسته می‌شود…
و ناگهان خودم را در صحن می‌بینم،
نه با پا،
که با عطر این کیسه، با حسرت این روزها، با اشک این واژه‌ها.
آقا جان…
ولادتت مبارک،
و مبارک‌تر این خیال شیرینی که تو در آن،
حتی از دور هم،
دل‌هامان را مهمان حرم می‌کنی…

ولادت امام رضا علیه السلام ۱۴۴۶
– واحد فرهنگی خواهران مسجد الزهرا سلام الله علیها –